BANKZITTERS RANDOM EETWEDSTRIJD #20 (MET MONICA GEUZE)
0 up · 0 down · 0 ratings
Description
Dromen komen uit, vandaag hebben we de random eetwedstrijd met Monica Geuze! Wat wilt een mens nog meer?
Volg ons ook hier!
Onze Eigen Socials
Promos
: Merch (Kopen!): bit.ly
: Spotify: open.spotify.com
Channels and socials
: Instagram: @bankzitters : TikTok: @bankzitters : LinkedIn: linkedin.com
● Matthy: youtube.com - @matthy
● Raoul: @RaoulJoshua - @raouljoshua
● Rob: @RobbievdGraaf - @robbievdgraaf
● Koen: youtube.com - @koen
● Milo: @DutchFifaHD - @mreegen
Contact
Advisory
Kijkwijzer: 14 jaar Grof taalgebruik Gevaarlijke challenges of stunts
Wij staan onder toezicht van het Commissariaat voor de Media.
Vandaag beginnen Bankzitters samen met Monica Geuze aan een random eetwedstrijd. De sfeer is meteen speels en overlegachtig, met grappen over hoe vaak Monica berichten zou stemmen en hoe ze eerder al in beeld zou zijn gekomen. Monica krijgt het “warm welkom” idee en mag volgens de regels als eerste uitdelen. Vanaf het begin wordt duidelijk dat eten, ruilen en ongemakkelijke momenten allemaal onderdeel zijn van het format. De start zet daarmee de toon: veel tempo, veel humor, en snelle overgangen naar de eerste producten. In het eerste stuk van de wedstrijd gaat Monica direct los met de eerste ronde. Er komen items langs zoals gefriestroogd ijs en de discussie of het qua smaak of werking “heel lekker” of juist raar is. Meteen ontstaan ook eet-interpretatiegrappen, zoals de verwarring dat gefriest droogd ijs feitelijk gewoon water zou zijn. Daarna verschuift het tempo naar andere producten, waaronder kaas en shots die in kerstbekervorm worden genoemd. De groep praat ook over calorieën, pech hebben in de ronde, en of ruilen überhaupt mag, terwijl Monica en de bankzitters discussiëren over deals. Verder in deze vroege ronde wordt het steeds meer een mix van eten en rommelige ongemakken. Er wordt een product genoemd dat sterk alcoholisch is, met 7% alcohol, en er volgt een reeks “ongelukkig smakende” of “muf ruikende” reacties. De groep bespreekt geur en smaak hardop, met omschrijvingen zoals asielverf en nagelsalon, en dat zorgt voor extra chaos aan tafel. Er wordt ook geproost en tussendoor komt er een persoonlijke, verhalende conversatie waarin Monica vragen krijgt en de bankzitters vragen terugstellen. De overgang blijft steeds dezelfde: van prikkelende gerechten naar snelle gesprekken en weer terug naar eten. Na de eerste ronde komt er expliciet een afronding en volgt de start van ronde 2. Er wordt opnieuw met regels gewerkt, onder meer dat ruilen beperkt is of niet mogelijk, maar dat er toch steeds geprobeerd wordt om een gunstige uitkomst te regelen. De groep gooit er grappen in over wat “zwaarder voelt” en wat “niet licht is”, terwijl ze producten testen en verdelen. Het eten gaat door met onder andere broodje varianten en een grote mokachtige traktatie met chocolademelk en slagglo. De reacties zijn gemengd, maar de energie blijft hoog: uitdagen, lachen, en doorpakken met het tempo van de wedstrijd. In het middenstuk draait ronde 2 door naar producten die meer als “smaak-explosie” of juist ranzig worden weggezet. Er wordt een tiramisu pizza-achtig item genoemd, gevolgd door een heel duidelijke afkeer, met woorden als “what the fuck” en harde afkeuring op kou en textuur. Ook komt er een “chocoladesardief” en later veel praten over chocola-varianten, waarna er nog een ruilmoment of poging tot ruilen wordt aangehaald. Tegelijk ontstaat een terugkerende grapstructuur: regels worden besproken, iemand wil nog een deal, anderen zeggen dat ruilen niet mag, en Monica reageert er soms verbaasd of enthousiast op. De scène eindigt met het doorzetten naar ronde 3. Ronde 3 start met het verdelen van “grote dingen” en Monica wordt opnieuw aan tafel geplaatst als actieve deelnemer. Raoul krijgt een grote lading, vergeleken met een snoepautomaat of popcornmachinetje idee. Daarna gaat de wedstrijd richting een snoep- en snacklogica met meerdere levels, waaronder hot nut en een koffiecup-moment. De groep probeert alles te volgen, maar het lijkt regelmatig dat de regels of bereiding niet meteen kloppen, wat voor extra improvisatie zorgt. Er wordt gegeten terwijl er wordt geklaagd over taaiheid, zuurheid, en “visvoer”-achtige reacties op wat er in de koffiecup hoort. In het vervolg van ronde 3 escaleert het naar het echte level-systeem met steeds zwaardere nootjes en discussies over hoe het apparaat of de bereiding werkt. Er wordt letterlijk met levels van easy peasy naar “are you nuts” en “level 5” gesproken, met peperige en extreme reacties. De koffie in eetbare cups komt meerdere keren terug, met een moment dat het zuur is en iemand twijfelt of het “wel normaal” is. Er is ook veel fysieke ongemakspraat, zoals pijn en stress, terwijl ze toch doorgaan om de opdracht af te ronden. Het onderdeel eindigt met het overgaan naar een nieuw set producten en nog een laatste afrondingsronde waarbij ze proberen door te bijten. Rond het latere deel van de video volgt de volgende overgang naar een eetbare zeewier-cup en koffie die erin verwerkt wordt. De reacties zijn opnieuw heel duidelijk: het ruikt of smaakt vies, en er wordt gezegd dat het niet makkelijk weg te krijgen is. Monica en de bankzitters bespreken dat het “handig” kan zijn omdat je het later weer zou kunnen verpakken, maar de meeste omschrijvingen blijven negatief. Er worden meerdere discussies gevoerd over wie nog eet en wie stopt, inclusief regels over halfjes en wat er gebeurt als iemand “af” is. Het moment wordt afgesloten met een soort ongemakkelijke escalatie en weer een nieuw onderwerp richting ronde 4 en muziek. Tijdens het volgende stuk worden ronde 4 en de finale voorbereidingen duidelijk, met nog meerdere items zoals warme of zware eieren en een struisvogel-ei vergelijking. De groep blijft grapjes maken over textuur, gewicht en hoe je iets open krijgt, terwijl Monica in het publiek of aan tafel blijft reageren. Er komt ook een omschrijving van kerstvormen en een gerecht dat niet echt te omschrijven is als “eten” omdat het te vreemd of te hard is. In de gesprekken eromheen wordt veel gereageerd op de comedy, met elkaar plagen over achtergrondverhalen en het soort vragen dat wordt gesteld. Daarna wordt de grote finale aangekondigd met bananen en spruit-achtige combinaties, en de spanning loopt zichtbaar op. In de finale is er een duidelijke climax: het gaat om het eten in een specifieke volgorde en vervolgens het “spuitkotsen” scenario. De bankzitters roepen “in drie, twee, één” en het lijkt een moment waarop iedereen tegelijk bezig is met het uitstellen of doorpakken. Monica reageert op het absurdistische einddoel terwijl de groep met chaos, angstige blikken en gelach verder gaat. De finale eindigt met meerdere mensen die iets uitspugen of kotsen, gevolgd door een duidelijke afsluitende reactie richting Monica. De video sluit af met bedankmomenten en de bekende oproep voor liken en abonneren, waarna er een final tag volgt.
- **Overheersende sfeer (positief/enthousiast):** Veel kijkers reageren vooral enthousiast en grappig. Er wordt vaak gelachen om de dynamiek tussen de deelnemers (met name Monica/Milo/Koen/Roelie/Matthy) en om losse grappen en one-liners. Ook worden editors/jumpcuts sterk geprezen (“Shoutout naar de editor…”, “Team edit bedankt voor het doorspoelen!”). - **Humor als kernwaarde:** Recurring sentiment is dat het een “geniale”, “zalige” aflevering is, met veel grapjes die als “beste grap van het jaar/contender” worden bestempeld. Veel opmerkingen noemen specifieke grappige momenten of woordspelingen en gebruiken emoji/overdrijving om de comedic vibe te benadrukken. - **Liefde voor Monica + “ship”-cultuur:** Een groot deel van de reacties vindt Monica leuk/meedoen/goed passen (“Beter gaat het niet meer worden…”, “Doe meer met monica”, “Voor het eerst… video na 5 minuten afgezet”). Daarnaast zien we veel “shipping”-achtige reacties (Koen/Monica, Matthy/Monica) en fandom-achtige framing. - **Kleine groep kritiek/irritatie (vooral op content/gedrag in plaats van video als geheel):** Er is ook spot/kritiek, maar die gaat meestal over personages of hun gedrag (bijv. Koen die “verandert” bij vrouwen, of irritatie over het calorieën-checken/klagen door een deelneemster). Er zijn ook reacties die stellen dat er “te veel haat op Monica” is, wat erop wijst dat sommige kijkers de negatieve reacties overdreven of onterecht vinden. - **Negatieve comments onderwerp vs. waardering van de aflevering:** Een aantal reacties zegt expliciet dat Monica haat onterecht/te hard is (“Waarom zoveel haat op Monica?”, “Rare negatieve comments.”). Tegelijk blijven sommige kijkers discussiëren over gevoeligere thema’s (bv. een opmerking over “racisme/moraalridders”; replies lijken dit te nuanceren door te zeggen dat het niet racistisch bedoeld is). - **Community framing & terugkerende grap-structure:** Veel “petitie”-reacties en community-achtige memes (“Petitie: bankzitters…”) tonen dat een deel van het publiek vooral meedoet met het format en de humor erbovenop bouwt. Ook worden commentsectiegrappen/edits als onderdeel van de beleving gezien (zoals doorverwijzingen naar podcast/edits/frames). - **Opvallende (geringe) verwarring/discrepantie:** Enkele opmerkingen lijken op speculatie of verwarring (bijv. ineens nummering/“van random eetwedstrijd 16 naar 20”, of “is Monica klaar voor een bankzitter?”), maar dat leidt niet tot een duidelijk overheersend negatief oordeel over de videokwaliteit.
Topics · bankzitters · eetwedstrijd · voedsel · humor · entertainment · uitdagingen